X
تبلیغات
پیکوفایل
رایتل

عاشقانه

دستم را دراز می کنم
 و تکه ای از ابر بی باران امید را
به زیر می آورم
 و در آسمان خیال رها می کنم
 تا شاید
دوباره بر کویر خشکیده ی احساس ببارد
 و گلهاى عشق
دوباره شکوفا شوند........
هر روز با این رویا دلخوشم
اما.....
اما می ترسم
می ترسم تند باد سرنوشت ابرهای رویاى مرا با
خود ببرد
و کویر احساسم همیشه کویر بماند
.

نوشته شده در سه‌شنبه 2 خرداد‌ماه سال 1385ساعت | 12:17 ق.ظ توسط سیاوش | نظرات (0)