X
تبلیغات
نماشا
رایتل

عاشقانه

شاعر وفرشته ای باهم دوست شدند فرشته پری به شاعر دادو شاعرشعری به

فرشته .

شاعر پر فرشته را لای دفترش گذاشت وشعرهایش بوی اسمان گرفت وفرشته شعر

شاعر را زمزمه کردودهانش مزه عشق گرفت.

خدا گفت:دیگر تمام شد.دیگر زندگی برای هردوتان دشوار می شود.زیرا شاعری که

بوی اسمان را بشنود

زمین برایش کوچک است وفرشته ای که مزه عشق را بچشد اسمان برایش تنگ.

پر فرشته دست شاعر را گرفت تا راههای اسمان را نشانش بدهد و شاعر بال فرشته

را گرفت تا کوچه پس کوچه ای زمین را نشانش بدهد شب که هر دو به خانه برگشتند

روی بال فرشته قدری خاک بود و روی شانه های شاعر چند تا پر

 

 

نوشته شده در یکشنبه 25 تیر‌ماه سال 1385ساعت | 01:26 ب.ظ توسط سیاوش | نظرات (0)