تاریخ : شنبه 31 تیر ماه سال 1385
انقدر برایت در زمین ستاره کاشته ام
که ابرها هم رو سفید شده اند
!زیبا
چشمهای بارانیم پر از دلواپسی است
دلم تنگ است
حواسم پرت
تو باز هم میگویی حوصله کن
انقدر برایم نوشته ای
حوصله کن نازک من
که دیگر باورم شده
دوستم داری



