گریه کردن تا سحر کار من است

 شاهد من چشم بیمار من است

فکر کردم که او یار من است

 نه ! فقط در فکر آزار من است

نیتش از عشق تنها خواهش است

 «دوستت دارم» دروغی فاحش است

یک شب آمد ، زیر و رویم کرد و رفت

 بغض تلخی در گلویم کرد و رفت

پابند جستجویم کرد و رفت

 عاقبت بی آبرویم کرد و رفت

این دل دیوانه آخر جای کیست؟

آنکه لیلایش منم ، مجنون کیست؟